
Pierwszym prezydentem republiki był wykształcony w Wielkiej Brytanii Seretse Khama, wnuk słynnego Khamy III. Rządził krajem przez 14 lat. Chlubnie zapisał się w dziejach młodej republiki: prowadził otwartą politykę zewnętrzną nie wiążąc się z żadnym z bloków militarnych, skutecznie dbał o przyjazne współżycie zamieszkujących państwo plemion,
a dzięki wykorzystaniu bogactw naturalnych wprowadził Botswanę na drogę szybkiego rozwoju gospodarczego. W efekcie wkrótce zyskała ona opinię wzorowego kraju Afryki. Mimo to Botswana pozostaje w dużej zależności od Republiki Południowej Afryki; w okresie apartheidu stosunki między obu państwami były bardzo napięte, ale po przeobrażeniach politycznych w RPA oba państwa zacieśniły współpracę polityczną i gospodarczą. Aby ochronić wiele gatunków zwierząt (słonie, nosorożce, żyrafy, lwy, zebry, krokodyle, bawoły, antylopy) rząd Botswany założył liczne parki narodowe, odwiedzane przez miłośników przyrody z całego świata. Na rozwoju Botswany stracili wyparci w region Kalahari Buszmeni. Żyją w odosobnieniu, usiłując przystosować się do twardych warunków życia na półpustyni.