Rozwój ekonomiczny Mauretanii spowalniają piaski. Sahara zagraża przestrzeni życiowej ludności na rozległych obszarach kraju. Północne i wschodnie granice Mauretanii wyglądają niczym wykreślone na desce kreślarskiej. W sposób naturalny kształtuje się jedynie południowa rubież państwa z Senegalem, przebiegająca wzdłuż rzeki o tej samej nazwie. Rzeka Senegal jest jedynym naturalnym zbiornikiem wodnym niewysychającym w porze suchej. W strefie Sahelu pustynia prze naprzód, dosłownie zasypując rozległe połacie kraju. Palmy, domy, a nawet całe osady i miasta giną pogrzebane przez wędrujące wydmy. Jedyną ochronę przed postępującym piaskiem mogłyby stanowić drzewa. Te jednak są podstawowym budulcem i materiałem opałowym dla tutejszej ludności. Maurowie wykarczowali w ten sposób nieliczne, znajdujące się na terenie państwa lasy. Najbardziej brakuje w Mauretanii
wody. Od wielu lat trwa nieprzerwanie susza. Opady deszczu nigdy nie były wystarczająco obfite. Kraj, który dotychczas sam żywił swoją ludność, musi obecnie przeznaczać większość zapasów dewiz na import żywności z zagranicy.